دوره 8، شماره 1 - ( 7-1405 )
جلد 8 شماره 1 صفحات 24-14 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
کاهش کمرویی و ارتقای اعتمادبه‌نفس در دانش‌آموز پایه اول ابتدایی دارای اختلال تلفظ(یک مطالعه اقدام‌پژوهی). , فصلنامه جامعه شناسی فرهنگی. 1405; 8 (1) :14-24
چکیده: (8 مشاهده)
کمرویی و اعتمادبه‌نفس پایین در سال‌های آغازین تحصیل، به‌ویژه هنگامی که با یک نارسایی گفتاری همراه می‌شود، می‌تواند مشارکت کلاسی و روابط اجتماعی دانش‌آموز را تحت تأثیر قرار دهد. این پژوهش با روش اقدام‌پژوهی و در طول یک سال تحصیلی، وضعیت یکی از دانش‌آموزان پایه اول ابتدایی (با نام مستعار احمد) را بررسی کرده است که به دلیل ناتوانی در تلفظ صحیح حرف «ر» و ترس از تمسخر شدن توسط هم‌کلاسی‌ها، از پاسخ‌گویی شفاهی و مشارکت کلاسی امتناع می‌کرد. داده‌ها از طریق مشاهده مستقیم، مصاحبه با والدین، مدیر و مربی پیش‌دبستانی، و بررسی مستمر رفتار دانش‌آموز در طول چهار مرحله چرخه اقدام‌پژوهی (برنامه‌ریزی، اجرا، مشاهده و بازاندیشی) گردآوری شد. مداخلات شامل استفاده از انیمیشن‌های متناسب با علایق دانش‌آموز برای تمرین غیرمستقیم تلفظ، ضبط و اشتراک‌گذاری ویس و فیلم در گروه کلاسی، مشارکت در فعالیت‌های علمی و گروهی، و تشویق به تعامل اجتماعی در خانواده بود. یافته‌ها نشان داد که به‌کارگیری روش‌های غیرمستقیم، خلاقانه و مبتنی بر بازخورد مثبت، به‌تدریج موجب بهبود تلفظ، افزایش تمایل دانش‌آموز به صحبت در جمع و کاهش نشانه‌های کمرویی شد. این یافته‌ها با پیشینه پژوهشی موجود درباره پیوند میان اختلالات گفتاری، اضطراب اجتماعی و عزت‌نفس در کودکان هم‌راستاست.
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
